فرآیند عملیاتی یک ضخیم‌کننده معمولاً با یک دستگاه توزیع خوراک آغاز می‌شود، که تضمین می‌کند دوغاب به طور یکنواخت در سراسر مخزن توزیع می‌شود و در نتیجه از نواحی موضعی غلظت بیش از حد یا جریان آشفته جلوگیری می‌کند. در این مرحله، ذرات جامد تحت تأثیر گرانش به آرامی شروع به ته نشین شدن می کنند، در حالی که مایع شفاف به تدریج جدا می شود و بالا می رود و یک ساختار جامد-مایع طبقه بندی شده ایجاد می کند. برای اطمینان از راندمان ته نشینی بهینه، نرخ تغذیه باید در یک محدوده مناسب حفظ شود: نباید آنقدر سریع باشد که باعث شود ذرات در لایه‌های بالایی به سمت بالا کشیده شوند و یا آنقدر کند که ظرفیت پردازش تجهیزات را به خطر بیندازد.
در طول فاز ضخیم شدن، ذرات جامد که در پایین تجمع می یابند، یک لایه ضخیم را تشکیل می دهند. خراش دهنده ها یا همزن ها به آرامی در امتداد کف مخزن می چرخند تا به طور یکنواخت این ماده ضخیم شده را به سمت دریچه تخلیه منتقل کنند، در حالی که به طور همزمان از تشکیل مناطق راکد در پایین جلوگیری می کنند. مایع شفاف در لایه بالایی از روی سرریز سرریز به داخل یک لباسشویی جمع آوری می شود و در نتیجه به جداسازی جامدات مؤثر مایع-می رسد. اپراتورها می توانند نرخ ضخیم شدن و غلظت نهایی دوغاب را با تنظیم پارامترهایی مانند سرعت چرخش اسکراپر، سطح مایع و نرخ تغذیه غلیظ کننده کنترل کنند و اطمینان حاصل کنند که تجهیزات با کارایی بالا و در عین حال یکنواختی دوغاب را حفظ می کنند.
دوغاب غلیظ شده در پایین به طور مداوم توسط خراش دهنده ها تخلیه می شود و به مرحله بعدی فرآیند{0}}مانند دفع باطله، فیلتراسیون یا پمپاژ به مخزن ذخیره سازی دوغاب منتقل می شود. به طور همزمان، مایع سرریز شفاف از لایه بالایی غلیظ کننده می تواند بازیابی یا تخلیه شود. کل فرآیند معمولاً به طور مداوم عمل می کند. از طریق یک توالی چرخه ای تغذیه مداوم، ته نشین شدن، غلیظ شدن و تخلیه، تجهیزات به غلظت کارآمد ذرات جامد در یک سوسپانسیون و جداسازی فاز مایع شفاف دست می یابند. علاوه بر این، با بهینه‌سازی پارامترهای عملیاتی و افزودن عاقلانه لخته‌سازها، می‌توان سرعت ته‌نشینی را تسریع کرد و کدورت مایع شفاف را کاهش داد و در نتیجه نیازهای خاص فرآیندهای مختلف تولید را برآورده کرد.
